Onderstaande tekst is de basis van de toespraak die zal worden gehouden op 19 april; wijzigingen zijn mogelijk.

Hallo, ik ben blij dat er toch nog (zoveel?) mensen willen weten hoe het nu zit met die kernwapens op Nederlands grondgebied. Miljoenen mensen waren in de jaren 80 betrokken bij antikernwapenakties: actief, aanwezig of ondersteunend; kernwapens leefden/hielden mensen bezig. Ook mij.

Maar hoe tragisch...de kruisraketten werden niet geplaatst...dat op zich was natuurlijk niet tragisch maar daarmee leek de discussie ten einde.

Tot maar een enkeling drong het door dat er in Volkel al kernwapens lagen sinds begin jaren 60 en dat die ook nooit zijn weggeweest. Zelf kwam ik er, gênant genoeg, pas een jaar of 5 geleden achter dat er nog kernwapens in Nederland gestationeerd zijn en mijn verontwaardiging was dan ook groot. Waarom stond er in 1981, ’83 of ’85 niemand op het podium die riep "Die kruisraketten willen we niet en de oude kernwapens moeten weg" of heb ik iets gemist? Voor de duidelijkheid, ik was 19 en nog niet actief in vredes- of actiebeweging.

Ik voelde me na de "overwinningsroes" van die jaren behoorlijk ‘genaaid’, belogen en bedrogen en vertrouwen in politiek slonk hevig. Hoezo kernwapens? Ik hoorde in verkiezingstijd ook van de zgn tegenstanders nooit iets over kernwapens...

Openheid over zaken die de bevolking aangaan lijkt me een eerste vereiste in een echte democratie. Op zijn minst hebben burgers er recht op te weten waar de politiek voor staat en ik heb gemerkt de afgelopen jaren dat zowel voor- als tegenstanders het er over eens zijn dat we in ieder geval recht hebben op openheid... en laat dan de discussie maar losbarsten...

In 1998 heb ik zelf alle politieke partijen voor de verkiezingen aangeschreven met de vraag wat hun standpunten waren omtrent kernwapens (en kernenergie). Een enkele partij kon hierover citeren uit haar partijprogramma. De rest liet haar specialisten er op los. De ingestuurde antwoorden heb ik op een pamflet verzameld en voor de verkiezingen verspreid. Dat deed ik verkleed als stralingsslachtoffer met leuzen en foto’s van echte slachtoffers om degenen die de beelden van bijvoorbeeld Hiroshima (en Tsjernobyl) niet hebben gezien bewust te maken van gevolgen voor de burgerbevolking. Ik hoop dat dat de volgende verkiezingen niet meer nodig zal zijn omdat alle politieke partijen dan eindelijk open kaart zullen spelen over de aanwezigheid van kernwapens in Nederland en hun standpunten daarover.

Voor vanavond ben ik blij dat er weer over gesproken wordt en verwacht van de hier aanwezige politici open- en eerlijkheid.

Elise Leijten, 'Acties tegen kernwapens'